Twitter is een medium waar veel discussie over is. Zij die twitteren tegen de rest van de wereld. Het is een niet-twitteraar moeilijk uit te leggen wat er nou zo leuk is aan het lezen van “ik ga nu douchen” en “zo, dit is mijn 6de kopje koffie in de baas zijn tijd” van een stel mensen die je niet ‘kent’. En als ik het probeer uit te leggen en ze zien hoeveel mensen ik volg, dan verklaren ze me al snel voor gek.

Tot ze de stap wagen en een account aanmaken en ze door mij (en anderen) geintroduceerd worden bij andere volgers. Ze raken in gesprek met nieuwe mensen, vinden vrij snel mensen met dezelfde ideeën of interesses, ze ontmoeten mensen en leren mensen kennen. En vaak begrijpen ze het dan al een stuk beter. Sommigen komen erachter dat het toch niet zo handig combineert met hun leven, teveel tijd kost of ten koste gaat van andere dingen, maar sommigen blijven wel hangen en daardoor wordt de vriendschap met hen weer hechter en dichterbij. Daar waar we elkaar anders soms langere tijd niet spraken, spreken we elkaar nu zo elke 1-2 dagen wel even, we lezen elkaars berichten en weten wat er in onze levens zich afspeelt.

Maar, de meeste van de mensen die ik volg, die mijn ‘friend’ zijn, die kende ik voor Twitter helemaal niet. Op twitter worden vaak een stuk recht-door-zee-erige meningen geuit, standpunten ingenomen en gevatte opmerkingen gemaakt. Dat wil wel eens het beeld geven dat Twitter een ‘gemaakt’ of ‘fake’ medium, immers, in het echte leven zijn de meeste mensen minder gevat, minder uitgesproken en minder recht-door-zee. Maar ligt dat aan Twitter? Is het niet juist dat we op Twitter de echte mensen zien en niet degene die de maatschappij wenselijk vindt om te zien? In het dagelijks leven zijn we stuk voor stuk getekend door de maatschappij, door wat van ons verwacht wordt, waar we vandaan komen en in welk hokje we gestopt worden.

Voorbeeld:

Ik neem een standpunt in over de kunstvoedingsreclames die constant in mijn mailbox gespamd worden. Ik slinger het de Twitterwereld in. Ik weet dat ik gevolgd wordt door mensen die zich bij mij zullen aansluiten en eenzelfde standpunt hebben, maar ook door mensen die vinden dat ik niet zo moet zeuren of dat ik kunstvoeding niet moet afzeiken. En beide ‘groepen’ roeren zich na zo’n tweet van mij. Ik juich dat toe! In het ‘gewone’ leven zou ik zo’n opmerking minder snel gemaakt hebben. Domweg omdat ik geen zin heb in het gedoe van zo’n discussie.

De tijd die wij in ons leven weten in te ruimen voor sociaal contact wil ik niet vullen met zulke zinloze discussies (want het gaat echt nergens om, het boeit echt geen zier of er wel of niet kunstvoedingsreclame in mijn mailbox komt. Ik zou gewoon de tijd moeten nemen om me even af te melden voor die mailings). En zo zijn er nog talloze redenen om in het echte leven een standpunt dat wel in ons hoofd zit toch maar niet te uiten. Of een gevatte opmerking pas 1 minuut later bedenken waardoor hij niet meer leuk is. Dat maakt ons nog steeds gevat, maar het echte leven is dan allang weer door gegaan. Op Twitter is er dan nog wel ruimte om de opmerking te maken. En dus zijn vele mensen veel grappiger op Twitter dan ze in het echte leven overkomen.

Maakt dat Twitter ‘gemaakt’ of ‘fake’? Nee, ik vind van niet. Ik vind dat het Twitter juist rauw en puur maakt. Je hoort tenminste wat andermans standpunten zijn, wat andere meemaken, hoe anderen een grap maken. Ik denk dat je op Twitter, uitzonderingen daargelaten, een hele hoop ‘echte’ mensen treft. Echter dan ze zijn als je ze op straat zou tegen komen. Het leukste is als je ‘friends’ van Twitter in het echt tegenkomt en je dan in een keer beseft dat je zelf in contact met hen, omdat zij je al vaak beter kennen dan vele anderen, veel meer jezelf kan zijn en daardoor in het ‘echte’ leven ook veel puurder kan zijn dan je gewoonlijk bent.

Tags:

5 Responses

  1. Mee eens!
    Bovendien toont op Twitter de meester zich in de beperking. Met maar 140 karakters ter beschikking kom je al snel tot de kern, zonder verzachtende of verwarrende praat er omheen.

  2. ik vind het wel bloedirritant dat mensen het de hele dag doen oa als je bij ze op de bank zit , in de bios op verjaardagsvisite Heel veel mensen zijn vergroeid met hun mobieltje etc

  3. Ja, dat is ook wel irritant. Heb je er al eens iets van gezegd, dan wel getwitterd hihi… wil wel eens helpen. Ik twitter zelf zelden met mijn mobiel. Alleen af en toe een fotootje en als ik in bad zit (laptop is dan niet zo handig hhaha!)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Per mail op de hoogte
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com