Categories:

Vandaag had ik een missie. Deze missie was mij toevertrouwd door het partijbureau in Amsterdam. Ik had een missie in naam der Democratie. Een missie van groot belang voor onze partij, de sociaal democratie en dit kabinet. Als ik niet geslaagd was vandaag mijn missie te voltooien dan had Balkenende IV waarschijnlijk geen meerderheid in de Eerste Kamer. Er lag dus nogal wat druk om mijn schouders.

Voor 11.00 al 2 keer gebeld of ik mijn missie al volbracht had. Nee, dat had ik nog niet. Hoe belangrijk een missie ook moge zijn, rust en regelmaat voor Nura komt voorop. Vandaar dat ik wachtte tot zij geslapen had. Toen zijn we met zijn tweeën in een tram gestapt met een grote, ongemerkte enveloppe onder mijn arm…

De inhoud van deze enveloppe kon maar bij één persoon terecht komen. Als de inhoud in handen viel van de verkeerde mensen dan zouden wij in grote problemen zijn. In de tram hield ik alle andere reizigers nauwlettend in de gaten. Want niemand is te vertrouwen. Op het centraal station besloot ik om niet de meest voor de hand liggende optie voor verder transport te kiezen. Tram 9 liet ik zonder in te stappen wegrijden. Ik liep vanaf het centraal station de rest.

Er waren veel mensen op straat. Iedereen leek even onschuldig. Zittend op een bankje, pratend tegen een collega, koffie drinken op een terrasje. Nura en ik verkeerde in opperste paraatheid. De taakverdeling was duidelijk. Ik hield alle mensen, voertuigen en stoepranden in de gaten, Nura hield een scherp oog op de duiven en honden die we voorbij gingen.

Na een minuut of 15 kwamen we terecht op de plaats van bestemming. Een tegenstrijdige bestemming want niet alleen huisvester van de persoon aan wie wij onze enveloppe moesten overhandigen, maar óók huisvester van onze tegenstanders. Nura en ik keken elkaar aan: “We gaan ervoor. In naam der democratie.”

Door manipulatie en charmes kregen we het voor elkaar om de speciale ingang (geschikt voor kinderwagens) te openen en konden wij het hol van de leeuw betreden. Nu ging het erom spannen en de tijd begon te tikken. Elk moment konden we onze opponenten tegen het lijf lopen, maar er was geen andere mogelijkheid.

Kamer C131 was het enige in onze gedachten. Die moesten we zien te vinden. Lift in, lift uit, klapdeuren door en een lange gang in. En daar, in het midden van de gang, stond een deur open. Nura en ik maakten vaart. Nog even en we waren in veiligheid! Na het ontwijken van enkele griffiemedewerkers konden we de deur binnengaan.

Gelukt! Op 29 mei kunnen de leden van de PvdA-fractie hun stem uitbrengen op de PvdA-lijst voor de Eerste Kamer.

Mission Accomplished

Tags:

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Per mail op de hoogte
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com