Categories:

Gisteren was het precies een week geleden dat Nura geboren is. De bevalling lijkt alweer heel lang geleden maar de week is omgevlogen. Vandaag de eerste dag zonder hulp. De kraamzorg was gisteren voor het laatst en ook mijn moeder is terug naar Oostenrijk. Vanaf vandaag staan Hotze, Nura en ik er alleen voor.

Vanaf het moment dat de bevalling achter de rug was kon ik het me moeilijk voorstellen hoe het was om zwanger te zijn. Het lijkt echt eeuwen geleden. Ook de daadwerkelijke pijn van de bevalling is moeilijk weer voor de geest te halen. Wat wél blijft is hoe ik me voelde tijdens de zwangerschap en de bevalling: erg naar. Dat gevoel zal ik ook niet zo snel vergeten.

Er zijn niet veel dingen die ik prettig vond aan de zwangerschap en de bevalling is me behoorlijk tegen gevallen. Niets kan je voorbereiden op de pijn die je voelt. En als je eenmaal je kind op je borst hebt dan denk je dat het voorbij is, tot blijkt dat de verloskundige nog zeker anderhalf uur nodig heeft om je weer een beetje te repareren. Het heeft me zeker 2 dagen gekost om de shock van de bevalling te verwerken en echt over te kunnen gaan op herstellen en genieten.

Terugkijkend; Nura is het absoluut waard. Of ik de volgende keer het op dezelfde manier zou doen, weet ik nog niet. Wellicht ga ik dan toch voor een ziekenhuisbevalling zodat er pijnstilling voor handen is, ook al zal je altijd het persen op eigen kracht moeten doen. Gelukkig hoef ik daar nog lang niet over na te denken, want een eventuele volgende komt pas over een paar jaar in beeld. Nu hebben we Nura en daar ga ik met volle teugen van genieten!

Tags:

2 Responses

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Per mail op de hoogte
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com