Als je een kindje krijgt zal je een keus moeten maken: wanneer ga ik over tot het geven van paracetamol. Zoveel ouders, zoveel meningen en dat wil nog wel eens botsen.

De ene ouder kiest ervoor om paracetamol preventief te geven. Een paar uur voor het krijgen van de prikjes, bij het vermoeden van tandjes en bij elk beetje verhoging ook een zetpilletje. Op die manier weet de ouder zeker dat het kind geen pijn heeft, dat het niet onnodig lijdt. Een prettig idee.

Een andere ouder kiest ervoor om helemaal geen paracetamol te geven. Deze ouder oordeelt dat een kind beter geen lichaamsvreemde stoffen in zijn lijf moet krijgen en dat verhoging ook een goede doel dient. Zij troosten hun kind op alle mogelijke manieren maar blijven weg van de pijnstilling. Ook wel wat voor te zeggen.

En dan zijn er ouders die het aankijken. De paracetamol niet schuwen, maar ook niet preventief ze erbij pakken. Als het kind echt last heeft van pijn dan is de paracetamol snel gepakt en is het niet nodig en kan het kind getroost worden zonder een zetpil, dan is het ook goed.

Tot welke ouder behoor jij? En maakt het uit dat ik niet tot dezelfde groep hoor als jij? Ik heb toch nagedacht en bewust mijn keuze gemaakt? Voel jij je aangevallen door mij doordat ik niet dezelfde keuze heb gemaakt als jij? Neuh, lijkt me niet toch?

Laten we dan ook ophouden om ons aangevallen te voelen of in de verdediging te schieten als iemand zijn keuze qua voeding voor zijn kind vertelt. Ik word er zo moe van. Ik heb bewust gekozen voor het type babyvoeding dat ik geef. En dat uit ik. En dat zegt niets over ieder anders keuze. Ik hoef geen zielige verhalen te horen over waarom er een andere keuze gemaakt is, ik veroordeel je niet en voel je alsjeblieft niet aangesproken als ik blij vertel over de bewuste keuzes die ik maak of als ik een opmerking maak over de irritante marketingstrategieën van kunstvoedingsfabrikanten. Want als ze zo irritant appels zouden verkopen, zou ik er ook opmerkingen over maken.

Dat geldt overigens ook over schoolkeuze, wel of niet geloven of welke politieke stroming ik aanhang.

6 Responses

  1. Een volmondig: “Mee eens !”
    Leven en laten leven, ieder zijn eigen ding.
    Als we allemaal hetzelfde waren werd het toch ook maar saai, niet?

  2. We zouden er gewoon vanuit moeten gaan, dat iedereen volgens zijn/haar eigen inzicht en capaciteit altijd alleen maar het beste voor hun kinderen wil. En mensen die andere mensen hun mening opdringen, nou dat vind ik gewoon echt niet kunnen.

    (Hetzelfde geldt trouwens ook voor de pijnstillingtijdensdebevallingmaffia, de borstvoedingmaffia, de schoolpleinmoedermaffia,)

    Ik geeft pas paracetamol bij klachten, ik smeekte om pijnstilling tijdens de bevalling (maar kreeg uiteindelijk niets omdat ik al te ver gevorderd was qua ontsluiting), ik gaf maar 3 maanden borstvoeding en ik wil vanalles doen om op school te helpen, maar wil niet in zo’n werkgroep.

    Dus.

  3. Ik begrijp nooit wáárom mensen zich menen te moeten verdedigen voor de keuzes w.b. de zaken die jij beschrijft. Interesseert mij namelijk werkelijk geen ene zier wat iemand van mijn keuze vindt. Dus voel me ook nooit genoodzaakt te verdedigen/aantevallen…..
    Maar vind dit soort discussies eerlijk gezegd altijd wel interessant gezien de felle reacties die ze altijd oproepen..

  4. Om de een of andere reden lok ik altijd aanval of verdediging uit. Best irritant want dan voel ik me ook in eens aangevallen en dan begint het uit de hand te lopen 🙂 Hahaa… Misschien moet ik me gematigder uitlaten over dingen die bij anderen gevoelig kunnen liggen?

  5. Nee, niet je gematigder uitlaten! Als JIJ uit volle overtuiging een keuze maakt hoef je daarbij geen rekening te houden met de gevoelens van anderen. Maar hé dat is dan weer mijn mening haha.
    Ik vind het juist interessant als iemand ´iets´ bij me oproept (postief danwel negatief) omdat me aan het denken zet waaróm ik er dat bepaalde gevoel bij krijg.

  6. Supergoed log dit. Ik wil het zelf ook altijd zo verwoorden maar ik lok soms/vaak ook een discussie uit en voel me dan zelf aangevallen en húp, daar gaan we weer.
    Maar de volgende keer verwijs ik ze even naar jouw link. Scheelt mij gedonder 😉

    En ik krijg jou niet ingevoegd in m’n leeslijst, hoekendanou?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Per mail op de hoogte
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com