Een reisdag, deze zondag. Ik pakte het complete appartement in terwijl Hotze ontbijt haalde en na het ontbijt de auto ophaalde. Daarna zorgde ik dat alles weer in de Tesla getretrist werd. In de juiste volgorde ging dat zonder proppen. We hadden zelfs nog ruimte om 2 flessen lokale gin mee te nemen. Eentje voor onszelf en eentje voor onze buren als bedankje voor het oppassen op de katten.

De afstand naar Tallinn, onze volgende bestemming, was maar dik 300km en dus zonder laadstop af te leggen. Maar, het rijdt in deze landen niet zo hard door als in Nederland dus we zouden ca 4 uur over de afstand rijden. Om toch een beetje vakantiegevoel te houden besloten we om een tussenstop te maken in Parnü en daar een beetje strand te pakken. En toevallig hing de enige Tesla Destination Charger van Estland bij een luxe hotel in Parnu, op wandelafstand vanaf het strand. Bingo: lucky us!

De wegen in Letland en Estland zijn op zijn Sovjets aangelegd: kaarsrecht. En zo sneden we recht omhoog door het landschap. Op de autopilot was het zo relaxt dat we genoeg tijd hadden om ons heen te kijken. Met name heel veel bos waar we doorheen reden. In Parnu reden we zo naar het hotel toe met de Tesla Destination Charger en na gevraagd te hebben of we de auto eraan mochten zetten wandelden we naar het strand.

Na een pizza, wat drinken en een verfrissende duik van Hotze en de kinderen heb ik de auto opgehaald en daarna iedereen weer bij het strand opgepikt om de tweede helft van de reis af te leggen. Ook dat ging weer voorspoedig. Nadat we de sleutels uit een keybox hadden opgepikt in het oude centrum konden we ons appartement in. Op de sleutel stond kamer 503. Vast een foutje dan dat er in mijn reserveringsbevestiging kamer 504 had gestaan.

Toen we de deur openden van appartement 503 en met al onze koffers naar binnen stapten sloeg de verbazing toe. Het appartement leek wel bezet. Er lagen twee telefoons op tafel, en een setje oordopjes. Er stonden nog koffers in de gang en de koelkast was gevuld. Het had zo een scene uit een horrorfilm kunnen zijn, ware het niet dat er geen leeggebloed lijk in de slaapkamer lag, maar een keurig opgemaakt bed stond. Die zag er dan wel weer uit alsof het voor ons was opgemaakt.

Ik belde maar even met de verhuurder en legde het probleem voor. Hij gaf aan dat hij me zo zou terugbellen, maar binnen een minuut stapte er een man het appartement binnen en nam ons mee naar appartement 504. Inderdaad een foutje. De verkeerde sleutel in de keybox neergelegd. De man was al in appartement 504 bezig geweest om een nieuwe lattenbodem te installeren in het tweepersoonsbed, omdat de eerdere huurders hadden geklaagd over het doorzakken ervan. Hotze hielp hem om de lattenbodem in elkaar te zetten en daarna wisselden we de sleutels en vertrok hij. Wij installeerden onze spullen, verplaatsten en verdeelden de bedden zodat de kinderen met zijn vieren op 1 kamer konden slapen en wandelden daarna richting het oude centrum voor een hapje eten.

Tags:

No responses yet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Per mail op de hoogte
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com