Categories:

Marie is afgelopen april in het huwelijk getreden met Eric. Ze wilden het heel klein vieren, maar hun ouders wilden toch voor al hun vrienden en familie een feest geven. Twee feesten dus, want de een voor de ene kan en een voor de andere kant. Een in Annapolis en een in Boston. Wij waren uitgenodigd voor het feest in Annapolis (uurtje rijden vanaf Washington DC) en dus vlogen wij afgelopen donderdag met Nura, twee volle weekendtassen en een hoop goedkope dollars naar Dulles International Airport.

Marie heb ik ontmoet toen ik in 2004 in mijn eentje door de Baltische Staten reisde. Sindsdien hebben we altijd contact gehouden en is zij ook op mijn bruiloft geweest. Marie is Amerikaanse en werkt in Washinton DC (bij de Treasury Department). Ze had voor ons een appartement geregeld in hetzelfde gebouw als waar zij woont. Heel practisch omdat we op die manier wat ruimer zaten dan in een hotel.

De eerste dagen was het snertweer. Maar wij waren toch te moe om dingen te ondernemen, dus maakte het niet zoveel uit. Op zaterdag reden we met een collega van Marie mee naar Annapolis (Maryland) voor het feest. Op het feest stal Nura weer de show. Dat doet ze altijd, ze weet dat ze onuitstaanbaar snoezig is en dat weet ze goed te verkopen. Ze danste, knuffelde met iedereen en gedroeg zich als een engeltje. Iedereen was weg van haar.

Op zondag hebben we wat door DC gewandeld. Langs het Witte Huis en het Capitol. Niet heel ver, want ik begin al behoorlijk veel last van mijn rug te krijgen. Dat belooft wat voor de rest van de zwangerschap. Pfff… Op maandag zijn we naar Georgetown gegaan. Dat is het hippe gedeelte van DC met veel leuke winkeltjes en cafétjes. Op dinsdag hebben we schandalig misbruik gemaakt van de lage dollarkoers. We hebben voor een paar honderd dollar kleding, boeken en cd’s gekocht. Tja, Nura groeit zo hard dat we er goed aan deden om ALLE leuke kleertjes in maat 86 bij de H&M mee te nemen. En, mijn broeken beginnen nu al wat te strak te zitten dus investeren in wat positiekleding was ook geen domme zet. Bovendien is de zwangerschapsmode in Amerika veel leuker dan hier.

Gisterennacht weer terug gevlogen. Omdat Nura niet wilde slapen aan boord konden wij dat ook niet en dus hebben we alle drie een nacht overgeslagen. Dat is best zwaar. Gelukkig hebben we dat vannacht een beetje goed kunnen maken. Nu nog Nura’s ritme aanpassen. Slapen van 0.30 tot 13.00 is niet een handig ritme…

Tags:

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Per mail op de hoogte
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com