Per mail op de hoogte

Posts Tagged ‘Toekomstdromen’

Wat een jaar!

31 12 2011 14:56 | POSTED BY Musetta Blaauw | 2 comments

Zo. Dat zit erop. Het jaar 2011 is voorbij. Wat is er veel gebeurd

huis
We hebben een huis verkocht, maanden gezocht naar een huis, een keer een huis zo goed als gekocht maar toen toch maar niet gekocht omdat het niet ons huis voor de toekomst was. We hebben toen nog maanden gezocht en uiteindelijk, toen we de hoop begonnen te verliezen, kwam ons huis op Funda. Door een samenloop van omstandigheden, alsof het zo heeft moeten zijn, kwam dit huis, voor een prijs die wij net aan konden betalen, beschikbaar. Maar, er waren kapers op de kust en door het lot een handje te helpen, door open kaart te spelen met de verkopers in plaats van kat en muis spelletjes via de makelaars, werd ons het huis gegund. En hoe!

kinderen
Dit jaar hebben onze kinderen ons elke dag weer verrast met hun originaliteit, doorzettingsvermogen, zorgzaamheid en liefde. Ze laten ons dagelijks zien wat je kan bereiken als je iets graag wilt en je dromen mag volgen. Nura is een kunstenaar, Julyan is een grappenmaker en Taegan is een doorzetter en alledrie zijn het heerlijke belhamels die hun hand voor de ander in het vuur steken. Ze gaan de strijd met elkaar aan, maar als iemand een van hen iets doet, dan treden ze als een team op!

huwelijk
Afgelopen januari vierden Hotze en ik ons 5 jarig huwelijksjubileum. 5 jaar getrouwd en sinds onze trouwdag alleen maar dichter bij elkaar komen te staan. Toen we trouwden voelden we al dat we 100% bij elkaar hoorden, maar 5 jaar later hadden we niet alleen het gevoel maar ook het bewijs: in alles wat er in die 5 jaar was gebeurd hebben we als team opgetreden. Telkens weer kozen we voor elkaar, waarbij weglopen soms gemakkelijker was. Denk aan de periode dat Julyan zoveel huilde of de periode dat ik moest herstellen van mijn operatie. We waren er voor elkaar en vingen alle zorgen en lasten samen op.

scheiding
Hoe absurd het ook klinkt na bovenstaande gelezen te hebben, in 2011 zijn Hotze en ik ook van elkaar gescheiden. Om ingewikkelde bureaucratische redenen die alles met onze liefde voor elkaar te maken hadden. In liefde getrouwd en in liefde gescheiden. Het maakte voor ons de weg vrij om de stappen richting het draagmoederschap te zetten. Achteraf bezien een stap die we niet hadden hoeven zetten, gezien de afloop van het draagmoederschap, maar op het moment zelf was het de juiste stap te zetten. Gevolgd door een partnerschapsregistratie natuurlijk.

Brussel
In april startte ons traject van draagmoederschap met gesprekken in Brussel. Hun ‘nee nu nog niet’ na afloop van twee gesprekken is, als ik terugkijk, een moment geweest waarover ik wel eens vragen stel. Zouden zij een onderbuik gevoel gehad hebben waardoor ze wilden wachten?

Riga
Na het uitstel in Brussel besloten we niet af te wachten maar naar Riga te gaan en eind juni startte ik mijn IVF en half juli begon ik met het stimuleren van mijn follikels. Eind juli vlogen we met het hele gezin naar Riga toe waar 16 mooie eicellen werden geoogst. Na bevruchting bleek dat alle eicellen rijp waren en bevrucht en na 2 dagen bleek dat we 13 embryootjes hadden! Een daarvan zou een kans gaan krijgen, de overige werden ingevroren.

Einde draagmoederschapstraject
Vlak na de terugplaatsing begon een achtbaan waar we niet op hadden geanticipeerd en die eindigde in het einde van het draagmoederschapstraject. Alsof het vruchtje besloten had dat dit niet de juiste manier was om ter wereld te komen, bleef deze ook niet plakken. En dus startte er voor ons een periode van herbezinning.

Nieuwe kansen
Begin oktober kwamen we in contact met het medische team dat de eerste succesvolle baarmoedertransplantatie had uitgevoerd en zij nodigden ons uit om in Turkije langs te komen om ons te laten informeren over de techniek, de mogelijkheden en risico’s. Een kans op inzicht in dergelijke revolutionaire techniek, dat we die niet konden laten liggen. En dus vlogen we half december naar Antalya waar we in 30 uur tijd werden meegenomen in het hele proces en waar bleek dat het ook voor ons, over een paar jaar, tot de mogelijkheden kan horen. Het was een hoopgevend maar ook confronterend bezoek dat ons heel veel stof heeft gegeven om over na te denken.

Nieuwe toekomst
Vandaag is de laatste dag van 2011. De laatste dag dat Hotze nog in dienst is van een baas. Vanaf morgen zijn we allebei zelfstandig ondernemer en kunnen we eindelijk, naast privĂ© 100% onze dromen en ambities najagen, professioneel datzelfde doen. Een heerlijk gevoel van vrijheid en uitdaging. Overmorgen rijden we naar Groningen om de sleutel van ons nieuwe huis in ontvangst te nemen. Wat een energie geeft de voorpret van ons leven in Groningen. Vorig jaar durfden wij niet tegen elkaar uit te spreken “dit wordt ons jaar”. Dat hadden we eerder gedaan en telkens kwam er weer een berg met tegenspoed langs. Als ik nu terugkijk op 2011 dan durf ik wel hardop te zeggen “2011 was ons jaar!” Een jaar vol ontzettend mooie momenten en een jaar met hele moeilijke en verdrietige momenten die we als partners en als gezin intens samen beleefden. Dat voelt als ongelooflijk rijk en gelukkig. Ik hoop dat we volgend jaar terug kunnen kijken op weer een mooi en succesvol jaar als gezin, als partners en als ondernemers. Ik hoop het niet alleen, ik ga het ook waarmaken!

*Proost!*