Per mail op de hoogte


Het einde van een periode

13 02 2011 17:43 | POSTED BY Musetta Blaauw

Nog 1 inhoudelijke vergadering en mijn dagen in de politiek zijn geteld. Voorlopig. Al reeds voor de gebeurtenissen rondom 23 april had ik besloten dat ik mij niet opnieuw verkiesbaar zou stellen voor een tweede periode als Statenlid, en door 23 april werd die beslissing nog eens dubbel onderstreept. Mijn prioriteiten moeten echt bij mijn gezin liggen. Alle tijd die over is, en ik kom vaak al uren in een dag tekort, stop ik in mijn bloeiende bedrijven. Daarna is de tijd op. Doorgaan in de politiek in deze tijd van mijn leven zou betekenen dat mijn gezin of bedrijven zouden gaan inleveren. Dat wil ik niet. Dat kan ook niet. Het gezin, met 3 jonge kinderen, thuisonderwijsplannen én de keuze om hen altijd zelf op bed te willen leggen, dat rijmt niet met vergaderdagen en avonden.

Als ik terugkijk naar de afgelopen vier jaar ben ik met veel energie en plezier begonnen aan het Statenwerk. Op dossiers kon ik echt alles kwijt wat ik zo leuk vindt aan het politieke spel: concrete dossiers zoals de Streekplan herzieningen. Vooral Monster-Noord en Valkenburg zijn daar de hoogtepunten van. Naast de openbare debatten ook achter de schermen het voorbereiden van moties, draagvlak creeren voor mijn ideeën zowel in de fractie als bij anders fracties. Het spel en ook de uitkomsten vind ik schitterend.

Maar, ik kijk ook terug met een minder goed gevoel. Ik ben lang niet altijd aanwezig geweest, fysiek of mentaal. Met recht mag ik zeggen dat de afgelopen vier jaar op het persoonlijke vlak de allerheftigste vier jaar van mijn leven zijn geweest. Met een zware babytijd van Julyan en een zwaar persoonlijk herstel en toekomstig verlies rondom de geboorte van Taegan. Hierdoor heb ik niet de tijd kunnen steken in het Statenlidmaatschap wat het verdient.

Ik zou zeggen “daar voel ik me schuldig over” maar ik geloof niet in schuldgevoel en weiger schuld te dragen. Door omstandigheden die niet in mijn macht lagen en dus is schuld niet echt aan te wijzen.

Ik voel me dus verantwoordelijk. Ik ben degene geweest die dit allemaal wilde en dus ligt de verantwoordelijkheid daarvoor bij mij. Desalnietemin hoop ik dat ik heb bijgedragen aan de maatschappij door mijn betrokkenheid en activiteiten als Statenlid.

Ik neem afscheid van deze rol en de titel van politicus. Door geen politicus meer te zijn op papier, betekent dat niet dat ik me minder betrokken voel bij de maatschappij. Ik denk dat ik, door mijn bewuste manier van in het leven staan, ook als individu kan blijven bijdragen. Misschien nog wel meer zelfs dan vanuit een vergaderzaal. Daarbij weet ik dat dit afscheid tijdelijk zal zijn. Als de kiezer het wil en de tijd rijp is, dan kom ik vast wel weer eens van links invliegen op het politieke toneel… En rechts: berg je dan maar!

One Response to “Het einde van een periode”

  1. Joeltje says:

    Ik zou zeggen “daar voel ik me schuldig over” maar ik geloof niet in schuldgevoel en weiger schuld te dragen. Door omstandigheden die niet in mijn macht lagen en dus is schuld niet echt aan te wijzen… Die ga ik dus onthouden he, weer zo´n wijze uitspraak van @musjes 😉

    Ik weet zeker dat je terug zult komen als politica, dat zit volgens mij gewoon in je.


Leave a Reply