You are currently browsing the archives for the Blik op de wereld category.

Per mail op de hoogte

Archive for the ‘Blik op de wereld’ Category

Blog Afgestoft

4 04 2018 12:19 | POSTED BY Musetta Blaauw | 0 comments

Hij was nog ergens, maar onvindbaar en er moest nog wat voor gedaan worden voor hij weer functioneel was: deze blog. Inmiddels heb ik de blog afgestoft en geupdate. Alle plugins maar vooral ook wie ik ben en waar ik sta. Sinds 2013 toen ik hier voor het laatst iets plaatste is er heel veel in mijn leven veranderd. Onze langgekoesterde wens voor een vierde kindje is anderhalf jaar geleden in vervulling gegaan. Na een draagmoederschapstraject dat verliep als een modern sprookje werd onze dochter Ruan Auréli begin november 2016 geboren. Met haar is ons gezin nu compleet en voelen wij ons gelukkiger dan ooit tevoren.

Sinds 2013 zijn er meer dingen veranderd. De maatschappij is veranderd, ik ben veranderd. Voor mij is er, toen ik moeder werd langzaam maar zeker een urgentie gaan groeien voor het veranderen van mijn eigen gewoonten en het streven naar een meer duurzame levenswijze. De laatste 2-3 jaar is de dieseltrein flink op stoom gekomen en in mijn gehele leven probeer ik het duurzame gedachtengoed in te passen zonder al teveel in te leveren op andere zaken die ik ook belangrijk vindt. Sommige dingen heel simpel, andere dingen echt een zoektocht. Voorbeelden van makkelijke aanpassingen zijn bijvoorbeeld het investeren in zonnepanelen, LED verlichting in het hele huis en in mijn winkel, duurzame en bewuste producten aanbieden in de winkel, gebruiken van wasbare luiers, rijden in een auto op groen gas etc. Moeilijker vind ik het om te koken met veel minder vlees. Dat lukt inmiddels 2-3 avonden in de week, maar ik zou dat graag vaker willen. Het vraagt alleen wel om een andere manier van koken, boodschappen doen en eten. Dat is echt nog een zoektocht voor ons gezin. Gelukkig lusten de kinderen eigenlijk alles, dus dat is geen belemmerende factor.

Nu de emotionele achtbaan van de onvervulde kinderwens én de tropenjaren met een kleine baby voorbij zijn is het tijd voor mij om oude en nieuwe passies op te pakken. Zo ben ik begonnen met het halen van mijn duikbrevet, wil ik leren fotograferen en wil ik opnieuw graag op het politieke toneel acteren. Met de gemeenteraadsverkiezingen in november 2018 sta ik aan de vooravond van een spannende tijd en hopelijk met een mooie plek op de kieslijst van Groenlinks en een bijbehorende geweldige verkiezingsuitslag dit najaar!

Terug de politiek in!

18 03 2018 12:58 | POSTED BY Musetta Blaauw | 0 comments

Terwijl heel Nederland zich klaar maakt om volgende week woensdag naar de stembussen te gaan voor een nieuwe gemeenteraad is het hier in Groningen rustig. Stilte voor de storm want de gemeenteraadsverkiezingen in Groningen, Haren en Ten Boer gaan plaatsvinden eind november.

Na lang twijfelen heb ik besloten om mij kandidaat te stellen. Tijdens mijn studie ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met de gemeentepolitiek en stond ik voor ik het wist op de kieslijst van Student en Stad en ik werd van 2004-2006 fractievoorzitter en raadslid voor deze Studentenpartij.

Na mijn raadsperiode werd ik moeder, verhuisde ik naar Den Haag om daar met Hotze Hofstra ons gezin te stichten. Omdat de politiek me bleef trekken heb ik me daar gemeld bij de PvdA en heb ik mij verkiesbaar gesteld voor de Provinciale Staten van Zuid-Holland. 4 jaar lang heb ik daar het politieke dier los gelaten op de groene contouren in het Westland en de Bollenstreek, het groene hart, herontwikkeling vliegveld Valkenburg en kustverdediging o.a. de Zandmotor bij Terheijde. Na deze vier jaar besloten wij terug te verhuizen naar Groningen. Terug naar huis.

In Groningen is ons leven tot rust gekomen. We hebben heel lang gehoopt op een vierde kindje en na heel lang zoeken met vele teleurstellingen en tegenslagen is onze wens op de allermooist mogelijke manier in vervulling gegaan en is Ruan Auréli in november 2016 bij ons erbij gekomen. En toen was er echt rust. Rust voor bezinning, om voor onze paddenstoel een denkbeeldige pijp te roken en te voelen waar we staan. Om ons heen kijkend bleek dat de samenleving echt schokkend veranderd is. Nooit eerder was de nood voor duurzame keuzes zo groot. Nooit eerder was er zoveel ontevredenheid in de samenleving en was de politieke polarisatie zo zichtbaar en pijnlijk te voelen door alles heen. De rust in ons priveleven geeft ruimte om me weer te mengen in wat ik belangrijk vind in de maatschappij.

Wakker wordend uit die soort van maatschappelijke winterslaap waarin ik had verkeerd deed mij beseffen dat de PvdA waar ik me in Zuid-Holland thuis bij had gevoeld, dat hier in Groningen totaal niet deed. Deels had dat te maken met het verleden dat ik met de toenmalige PvdA fractie hier in Groningen had toen ik nog raadslid was maar ook met de standpunten die de partij er nu op nahoudt (thuisonderwijs is er bijvoorbeeld eentje van. Geen doorslaggevende, maar het geeft wel een zekere “dat moeten we niet willen, mevrouwtje” houding aan die mij tegenstaat). Maar nog belangrijker: in mijn maatschappelijke winterslaap had ik niet stilgestaan. Ik, mijn gezin én de maatschappij hebben een ontwikkeling doorgemaakt en ik vond dat de PvdA stil was blijven staan. Op de belangrijkste dossiers bleven ze met achterhaalde compromissen schermen. En dus was de beslissing genomen. Ik paste niet meer bij de PvdA. Het lidmaatschap werd opgezegd.

Maar wat wel? Ik wilde weer meedoen, me inzetten, me hard maken voor de dingen die ik belangrijk vind. Ik ging luisteren, lezen en voelen. Waar paste ik? Wat paste bij mij? Ik kwam bij Groenlinks uit. Na een eerste vergadering, een hele saaie ALV vertelde Nienke Homan mij nog, kwam ik vol energie thuis. Mét een aanmelding voor de werkgroep Mobiliteit. Yes! Daar had ik zin in. Elke vergadering die ik kon ging ik heen. Even me omringen met mensen die zich ook commiteren aan dezelfde belangrijke doelstellingen als ik. In discussie over hoe we het verschil kunnen betekenen, hoe we de wijk, de stad, het land en de wereld een beetje beter kunnen maken.

Geweldig vind ik het om weer zo bezig te zijn met de politiek. Maar ik merk dat ik meer wil en meer kan doen. Mijn leven, met de kinderen die groter worden, een partner die mij steunt en een bedrijf dat draait met een geweldig team, laat het toe dat ik tijd kan maken om me in te zetten voor de stad. Voor de dingen die ik belangrijk vind. Aan duurzame energie zal het niet ontbreken! En dus schreef ik een motivatiebrief. Diepte mijn CV op. Ik stuurde het allemaal in en nu is het afwachten. Ik hoop dat er een plek is voor mij op de kandidatenlijst. Dat ik een bedrage kan leveren, de volgende fractie kan versterken. Dat mijn kandidaatstelling iets kan toevoegen aan de kennis, expertise en zichtbaarheid van Groenlinks in de Stad, en in het land algemeen.

Ik vind het spannend en heb zin om campagne te voeren. Met een beetje jaloezie zie ik de discussies in andere gemeenten, verkiezingsdebatten, posteracties. Ik hing uit solidariteit zelf ook alvast een poster op. Toch een beetje verkiezingskoorts faken dan maar 😉

Wat een jaar!

31 12 2011 14:56 | POSTED BY Musetta Blaauw | 2 comments

Zo. Dat zit erop. Het jaar 2011 is voorbij. Wat is er veel gebeurd

huis
We hebben een huis verkocht, maanden gezocht naar een huis, een keer een huis zo goed als gekocht maar toen toch maar niet gekocht omdat het niet ons huis voor de toekomst was. We hebben toen nog maanden gezocht en uiteindelijk, toen we de hoop begonnen te verliezen, kwam ons huis op Funda. Door een samenloop van omstandigheden, alsof het zo heeft moeten zijn, kwam dit huis, voor een prijs die wij net aan konden betalen, beschikbaar. Maar, er waren kapers op de kust en door het lot een handje te helpen, door open kaart te spelen met de verkopers in plaats van kat en muis spelletjes via de makelaars, werd ons het huis gegund. En hoe!

kinderen
Dit jaar hebben onze kinderen ons elke dag weer verrast met hun originaliteit, doorzettingsvermogen, zorgzaamheid en liefde. Ze laten ons dagelijks zien wat je kan bereiken als je iets graag wilt en je dromen mag volgen. Nura is een kunstenaar, Julyan is een grappenmaker en Taegan is een doorzetter en alledrie zijn het heerlijke belhamels die hun hand voor de ander in het vuur steken. Ze gaan de strijd met elkaar aan, maar als iemand een van hen iets doet, dan treden ze als een team op!

huwelijk
Afgelopen januari vierden Hotze en ik ons 5 jarig huwelijksjubileum. 5 jaar getrouwd en sinds onze trouwdag alleen maar dichter bij elkaar komen te staan. Toen we trouwden voelden we al dat we 100% bij elkaar hoorden, maar 5 jaar later hadden we niet alleen het gevoel maar ook het bewijs: in alles wat er in die 5 jaar was gebeurd hebben we als team opgetreden. Telkens weer kozen we voor elkaar, waarbij weglopen soms gemakkelijker was. Denk aan de periode dat Julyan zoveel huilde of de periode dat ik moest herstellen van mijn operatie. We waren er voor elkaar en vingen alle zorgen en lasten samen op.

scheiding
Hoe absurd het ook klinkt na bovenstaande gelezen te hebben, in 2011 zijn Hotze en ik ook van elkaar gescheiden. Om ingewikkelde bureaucratische redenen die alles met onze liefde voor elkaar te maken hadden. In liefde getrouwd en in liefde gescheiden. Het maakte voor ons de weg vrij om de stappen richting het draagmoederschap te zetten. Achteraf bezien een stap die we niet hadden hoeven zetten, gezien de afloop van het draagmoederschap, maar op het moment zelf was het de juiste stap te zetten. Gevolgd door een partnerschapsregistratie natuurlijk.

Brussel
In april startte ons traject van draagmoederschap met gesprekken in Brussel. Hun ‘nee nu nog niet’ na afloop van twee gesprekken is, als ik terugkijk, een moment geweest waarover ik wel eens vragen stel. Zouden zij een onderbuik gevoel gehad hebben waardoor ze wilden wachten?

Riga
Na het uitstel in Brussel besloten we niet af te wachten maar naar Riga te gaan en eind juni startte ik mijn IVF en half juli begon ik met het stimuleren van mijn follikels. Eind juli vlogen we met het hele gezin naar Riga toe waar 16 mooie eicellen werden geoogst. Na bevruchting bleek dat alle eicellen rijp waren en bevrucht en na 2 dagen bleek dat we 13 embryootjes hadden! Een daarvan zou een kans gaan krijgen, de overige werden ingevroren.

Einde draagmoederschapstraject
Vlak na de terugplaatsing begon een achtbaan waar we niet op hadden geanticipeerd en die eindigde in het einde van het draagmoederschapstraject. Alsof het vruchtje besloten had dat dit niet de juiste manier was om ter wereld te komen, bleef deze ook niet plakken. En dus startte er voor ons een periode van herbezinning.

Nieuwe kansen
Begin oktober kwamen we in contact met het medische team dat de eerste succesvolle baarmoedertransplantatie had uitgevoerd en zij nodigden ons uit om in Turkije langs te komen om ons te laten informeren over de techniek, de mogelijkheden en risico’s. Een kans op inzicht in dergelijke revolutionaire techniek, dat we die niet konden laten liggen. En dus vlogen we half december naar Antalya waar we in 30 uur tijd werden meegenomen in het hele proces en waar bleek dat het ook voor ons, over een paar jaar, tot de mogelijkheden kan horen. Het was een hoopgevend maar ook confronterend bezoek dat ons heel veel stof heeft gegeven om over na te denken.

Nieuwe toekomst
Vandaag is de laatste dag van 2011. De laatste dag dat Hotze nog in dienst is van een baas. Vanaf morgen zijn we allebei zelfstandig ondernemer en kunnen we eindelijk, naast privé 100% onze dromen en ambities najagen, professioneel datzelfde doen. Een heerlijk gevoel van vrijheid en uitdaging. Overmorgen rijden we naar Groningen om de sleutel van ons nieuwe huis in ontvangst te nemen. Wat een energie geeft de voorpret van ons leven in Groningen. Vorig jaar durfden wij niet tegen elkaar uit te spreken “dit wordt ons jaar”. Dat hadden we eerder gedaan en telkens kwam er weer een berg met tegenspoed langs. Als ik nu terugkijk op 2011 dan durf ik wel hardop te zeggen “2011 was ons jaar!” Een jaar vol ontzettend mooie momenten en een jaar met hele moeilijke en verdrietige momenten die we als partners en als gezin intens samen beleefden. Dat voelt als ongelooflijk rijk en gelukkig. Ik hoop dat we volgend jaar terug kunnen kijken op weer een mooi en succesvol jaar als gezin, als partners en als ondernemers. Ik hoop het niet alleen, ik ga het ook waarmaken!

*Proost!*